William the Righteous

Grand-Master of the Order of the Dragon

Lilies & Lions, An Alternative History
William of Vienna
Tenure 6 April 1473 – 12 February 1487
Predecessor Robert of Tyre
Successor Armand de Bruges
 
Born 1 May 1428
Paris, Kingdom of France
Died 12 February 1487 (aged 58)
Kingdom of Bohemia
Noble family House of Lancaster
Father Henry II and V
Mother Catherine of Valois
Religion Roman Catholicism

William of Vienna, known in his later life as William the Righteous, was the fourth son of Henry II and V and the third grand-master of the Order of the Dragon from 1473 to 1487.

William of Vienna
Tenure 6 April 1473 – 12 February 1487
Predecessor Robert of Tyre
Successor Armand de Bruges
 
Born 1 May 1428
Paris, Kingdom of France
Died 12 February 1487 (aged 58)
Kingdom of Bohemia
Noble family House of Lancaster
Father Henry II and V
Mother Catherine of Valois
Religion Roman Catholicism

Early Life

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. An est aliquid, quod te sua sponte delectet? Longum est enim ad omnia respondere, quae a te dicta sunt. Modo etiam paulum ad dexteram de via declinavi, ut ad Pericli sepulcrum accederem.

Nulla erit controversia. Quacumque enim ingredimur, in aliqua historia vestigium ponimus. Duo Reges: constructio interrete. Erit enim instructus ad mortem contemnendam, ad exilium, ad ipsum etiam dolorem. Nos cum te, M. Unum nescio, quo modo possit, si luxuriosus sit, finitas cupiditates habere. Suo genere perveniant ad extremum; Est enim effectrix multarum et magnarum voluptatum. Mihi, inquam, qui te id ipsum rogavi? Illis videtur, qui illud non dubitant bonum dicere -; Qui-vere falsone, quaerere mittimus-dicitur oculis se privasse; Primum cur ista res digna odio est, nisi quod est turpis?

Utinam quidem dicerent alium alio beatiorem! Iam ruinas videres. Quis est tam dissimile homini. Est igitur officium eius generis, quod nec in bonis ponatur nec in contrariis. Nec hoc ille non vidit, sed verborum magnificentia est et gloria delectatus. Ergo, si semel tristior effectus est, hilara vita amissa est? Verum hoc idem saepe faciamus. Memini vero, inquam; De ingenio eius in his disputationibus, non de moribus quaeritur.

Traditur, inquit, ab Epicuro ratio neglegendi doloris. Iam illud quale tandem est, bona praeterita non effluere sapienti, mala meminisse non oportere? Apud ceteros autem philosophos, qui quaesivit aliquid, tacet; Quod ea non occurrentia fingunt, vincunt Aristonem; Nunc haec primum fortasse audientis servire debemus. An eum discere ea mavis, quae cum plane perdidiceriti nihil sciat?

Atqui haec patefactio quasi rerum opertarum, cum quid quidque sit aperitur, definitio est. At hoc in eo M. Inde sermone vario sex illa a Dipylo stadia confecimus. Memini vero, inquam; Indicant pueri, in quibus ut in speculis natura cernitur. Comprehensum, quod cognitum non habet? Ait enim se, si uratur, Quam hoc suave! dicturum. Consequens enim est et post oritur, ut dixi.